Mijn vader was huisarts en begreep heel goed dat ik mijn energie ergens kwijt moest. We woonden in Amsterdam-Noord aan de Schellingwouderdijk waar ik altijd buiten aan het spelen was, maar ik voetbalde ook en schaatste. Ik sport nog steeds veel: ik hardloop, voetbal bij SV de Meer en in de winter ben ik soms te vinden op de Jaap Edenbaan. Wandelen in de bergen is ook een grote hobby van mij. Dat ik iets met het menselijk lichaam wilde doen, was voor mij een logische keuze. Ik twijfelde tussen Geneeskunde en Fysiotherapie en na een stage op de middelbare school bij een fysiotherapeut was ik overtuigd. Dit is het juiste voor mij.
Ja, best regelmatig. Als iemand medicijnen gebruikt of een klacht heeft waar ik meer over wil weten. Maar ook als je doorverwijst naar een huisarts en hoe je dat het beste kunt communiceren. Het is natuurlijk heel handig om zo’n korte lijn te hebben.
Wat mij opvalt is dat iedereen van elkaar wil leren. Als één van ons een cursus volgt, leert iedereen mee. Dat was ook een van de redenen waarom ik hier wilde werken. In mijn andere baan bij de KNVB zie ik vooral knieën. Die zijn heel interessant, ik werk sowieso graag aan benen en spierblessures. Maar nu ik een Master manuele therapie wil gaan doen, is het voor mij belangrijk om in aanraking te komen met zoveel mogelijk andere lichaamsdelen. Afgezien van alle technieken die ik tijdens de opleiding ga leren, leer ik ook mee met al mijn collega’s. En dat vind ik echt geweldig.
